Кеше бир танысымды ушыратып қалып едим. Ол кәсип-өнер колледжлериниң биринде сабақ береди. Жаман жигит емес. Тек минези сәл тиклеў. Сол ушын болса керек ерсили-қарсылы сөйлеп сала береди. Кеўлиңе де қарап отырмайды.

- Сизге ҳайран қаламан,-деди ол бетиме тик қарап турып. –Интернетте жазып атырғанларыңды биреўлер оқып атыр (ол мениң веб-сайтымды нәзерде тутпақта-автор) деп ойлайсаң ба? Оқымайды. Көпшиликтиң оған мүмкиншилиги жоқ болса, имканияты барлар интернет деген нәрсени түсинбейди. Гейде бир муғаллимлер «сондай-сондай, маған сол сайтты ашып бересең бе?» деп өтиниш етип қалады. Ашып беремен. «Даўамы…» деген жерди басып, таза бет ашып оқыўды да билмейди ғой. Исенесең бе? Солар балаларды оқытқаннансоң…

-Қәнигелиги басқа, компьютерге қатнасы жоқ шығар?

-Гәп онда емес. Олар оқыўшыларға сабақ береди. Сол темаларда лекц ... Даўамы>>>